Mazowiecka Izba Rzemiosła i Przedsiębiorczości

Nawigacja

Treść strony

NOWE E-FORMULARZE PIT-TP I CIT-TP

Na stronie Centralnego Repozytorium Wzorów Dokumentów Elektronicznych opublikowano nowe wzory dokumentów elektronicznych PIT-TP oraz CIT-TP. W efekcie wprowadzenia formularzy w formie elektronicznej podatnicy mogą spełnić swoje obowiązki dokumentacyjne za pośrednictwem platformy ePUAP.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Finansów, nowe wzory formularzy obowiązują od 6 lipca 2018 r. Wprowadzenie wzoru CIT-TP (PIT-TP) w elektronicznej postaci ma docelowo umożliwiać podatnikom spełnienie obowiązków dokumentacyjnych za pomocą platformy ePUAP.

Obowiązek złożenia CIT-TP (PIT-TP) dotyczy podatników zobligowanych do sporządzania dokumentacji podatkowej, jeżeli ich przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, przekroczyły w roku podatkowym równowartość 10 000 000 euro.

Zgodnie z obowiązującymi regulacjami, w zakresie obowiązków dokumentacyjnych za 2017 r. podatnicy mają obowiązek złożenia formularzy PIT-TP i CIT-TP w terminie do 30 września 2018 r.

PRZESUNIĘCIE PEŁNEJ ELEKTRONIZACJI ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH

 

W dniu 22 sierpnia 2018 r. w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1603 została ogłoszona ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. zmieniająca ustawę - Prawo zamówień publicznych oraz ustawę o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw.

Celem wprowadzanych zmian w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i 2018), jest dostosowanie oraz doprecyzowanie przepisów  regulujących kwestie związane z elektronizacją zamówień publicznych, stanowiących wdrożenie przepisów dyrektyw unijnych z zakresu zamówień, mianowicie:

  • w art. 2 pkt 17 wykreślenie z definicji „środków komunikacji elektronicznej” słowa „faks”, przez co definicja ta będzie tożsama z definicją zawartą w art. 2 pkt 5 ustawy z

dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną;

  • w art. 10a ust. 5 doprecyzowanie, że nie wszystkie oświadczenia składane w postępowaniu o udzielenie zamówienia muszą być opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, ale jedynie te oświadczenia, o których mowa w art. 25a ustawy Pzp, w tym jednolity europejski dokument;
  • w art. 10c ust. 2 doprecyzowanie regulacji w przypadku, gdy wyjątkowo zamawiający odstępuje od wymogu użycia środków komunikacji elektronicznej przy składaniu oferty albo części oferty;
  • w art. 131bc ust. 1 wprowadzenie możliwości użycia faksu jako jednego z rodzajów środków komunikacji między zamawiającym a wykonawcami w przypadku postępowań o udzielenie zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa w związku ze zmianą definicji „środków komunikacji elektronicznej” w art. 2 pkt 17 ustawy Pzp.

Termin wejścia w życie zmian w ustawie Prawo zamówień publicznych został przewidziany na dzień 18 października 2018 r. i jest skorelowany z obowiązkiem elektronizacji zamówień w odniesieniu do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonych przez innych zamawiających niż centralny zamawiający, których wartość zamówienia jest równa lub przekracza progi unijne.

Głównym celem projektowanych zmian w ustawie z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy  ̶ Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1020, 1920 i 1579), jest natomiast przesunięcie w czasie obowiązku elektronizacji zamówień w odniesieniu do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonych przez innych zamawiających niż centralny zamawiający, w których wartość zamówienia jest szacowana poniżej progów unijnych, z dnia 18 października 2018 r. na dzień 1 stycznia 2020 r. tj. do czasu pełnego wdrożenia modelu docelowego zakładającego istnienie centralnej Platformy e-Zamówień, z którą zintegrowane będą Portale e-Usług.

Zmiany w ustawie z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy  ̶  Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw zapewnią:

  • zwiększenie szans na lepsze przygotowanie się wykonawców, w szczególności z sektora MŚP, do elektronizacji zamówień, w tym dysponowania przez nich kwalifikowanym podpisem elektronicznym;
  • zwiększenie szans dla mniejszych zamawiających na przygotowanie się do wdrożenia elektronicznych narzędzi do obsługi postępowań o udzielenie zamówienia publicznego;
  • zminimalizowanie zagrożenia zmniejszenia ilości ofert składanych w postępowaniach, czy też unieważnienia postępowań z powodu braku ważnych ofert, ze względu na brak kwalifikowanego podpisu elektronicznego po stronie mniejszych wykonawców.

P ZBYSZEK KACZMAREK/REPORTERppppp

PŁACA MINIMALNA W 2019 ROKU

2250 złotych brutto ma w przyszłym roku wynieść płaca minimalna. Taka kwota została ustalona podczas  posiedzenia Rady Ministrów w dniu 11.09.2018 r.  Dziś minimalna pensja to bowiem 2100 zł brutto. Wzrośnie też minimalna stawka godzinowa - z 13,70 zł do 14,70 zł. Rada Ministrów czas na ustalenie wysokości płacy minimalnej w 2019 roku miała do 15 września. Jest to kwota wyższa niż początkowo rekomendowano.

Wysokość podwyżki wzbudzała ogromne emocje i była kwestią sporną między władzą a związkami zawodowymi. W czerwcu rząd zaproponował podniesienie tej kwoty o 120 zł, na co nie mogli przystać działacze OPZZ i Solidarności. Planowaną wysokość podwyżki uznały za absolutnie niewystarczającą. Związkowcy chcą, żeby płaca minimalna wynosiła połowę płacy średniej.

NOWE ROZPORZĄDZENIE WS. ZWOLNIEŃ PODATKOWYCH Z TYTUŁU NOWYCH INWESTYCJI

W życie weszło nowe rozporządzenie ws. pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji.

 

Z końcem czerwca br. obowiązywać zaczęła ustawa o wspieraniu nowych inwestycji. W konsekwencji jednak od ponad 2 miesięcy blokowana była możliwość składania wniosków o udzielenie zezwolenia zgodnie z przepisami dotyczącymi specjalnych stref ekonomicznych (SSE). Uchwalenie nowego rozporządzenia sprawi, że w najbliższym czasie inwestorzy będą już mogli ubiegać się o zwolnienia podatkowe na mocy nowej ustawy.

 

W nowym systemie możliwe jest uzyskanie zwolnienia podatkowego na terenie całego kraju, a nie tylko w miejscach objętych statusem SSE. W efekcie zlikwidowano ograniczenia terytorialne dla lokalizacji inwestycji. Jednocześnie skrócono procedury dotyczące przyznawania wsparcia.

Zmiana przepisów jest szansą rozwoju w szczególności dla małych i średnich firm oraz dla sektora nowoczesnych usług dla biznesu i B+R, a także średnich miast, gdyż to dla nich przewidziano największe preferencje.

Zmiany wprowadza rozporządzenie Rady Ministrów z 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1713). Rozporządzenie weszło w życie 5 września 2018 r.

 

ODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNOSKARBOWA SPRZEDAWCY ZA NIEWYSTAWIENIE PARAGONU

 

Jakie konsekwencje karnoskarbowe grożą sprzedawcy za niewystawienie paragonu przy sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej? Czy przez sprzedawcę rozumie się wyłącznie podatnika, który tę kasę posiada, czy też każdą osobę zobowiązaną przez podatnika do ewidencjonowania w kasie rejestrującej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych?

Zgodnie z art. 62 § 1 Kodeksu karnego skarbowego kto wbrew obowiązkowi nie wystawia faktury lub rachunku, wystawia je w sposób wadliwy albo odmawia ich wydania, podlega karze grzywny do 180 stawek dziennych.

Dla celów Kodeksu karnego skarbowego uznaje się, że rachunek to dowód dokonania sprzedaży lub wykonania usługi przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą bądź wykonującego wolny zawód. Stanowisko to zawarte jest m.in. w Komentarzu do art. 62 kks, W. Kotowskiego, B. Kurzępy, LEX 2007. Wykładnia tego pojęcia na gruncie kks jest odmienna od definicji terminu rachunek dla potrzeb przepisów ustawy Ordynacja podatkowa i ma zdecydowanie szerszy zakres znaczeniowy. W ustawie Kodeks karny skarbowy termin rachunek obejmuje swoim znaczeniem również paragon fiskalny, o którym mowa w przepisach ustawy o VAT.

Sankcją za niewydanie paragonu zgodnie z treścią art. 62 § 1 kks jest kara grzywny do 180 stawek dziennych. W 2018 r. stawka dzienna dla celów kks wynosi od 1/30 minimalnego wynagrodzenia (70 zł) do 400-krotności 1/30 minimalnego wynagrodzenia (70 zł x 400 = 28.000 zł). Maksymalna kara grzywny za niewystawienie paragonu może wynosić 180 stawek x 28.000 zł = 5.040.000 zł. W przypadku, gdy kara grzywny jest nakładana mandatem karnoskarbowym może ona wynosić od 210 zł do 4.200 zł (w 2018 r.).

 

Czy przez sprzedawcę rozumie się wyłącznie podatnika, który tę kasę posiada, czy też każdą osobę zobowiązaną przez podatnika do ewidencjonowania w kasie rejestrującej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych?

Wykładnia art. 62 § 1 kks prowadzi do wniosku, że niewystawienie faktury lub rachunku, w tym paragonu jest czynem, który może zostać popełniony przez podatnika, ja również osoby upoważnione przez podatnika do wystawiania paragonów. Jeżeli podatnik upoważnia pracownika (kasjera, kelnera, sprzedawcę, kierownika zmiany) do obsługiwania kasy rejestrującej, to jego obowiązkiem jest również wydawanie, zgodnie z przepisami podatkowymi, paragonów fiskalnych. Wszystkie delikty karne skarbowe penalizowane w art. 62 § 1 kks mogą być popełnione zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie wymaganego prawem działania. [Zgoliński Igor (red.), Kodeks karny skarbowy. Komentarz do art. 62 kks, LEX 2018]. Wobec powyższego każda osoba, która jest odpowiedzialna za prawidłowe ewidencjonowanie zdarzeń gospodarczych przy zastosowaniu kasy rejestrującej może być ukarana karą grzywny za niewydanie paragonu potwierdzającego dokonaną sprzedaż. Taką osobą może być zarówno bezpośredni sprzedawca (kasjer), kierownik placówki, jak również sam podatnik.

Identyczne stanowisko w sprawie odpowiedzialności za niewydanie paragonu prezentuje Ministerstwo Finansów w Ostrzeżeniu przed konsekwencjami wydawania tzw. rachunku lub paragonu kelnerskiego zamiast paragonu fiskalnego. Ministerstwo Finansów wskazało, że: „Odpowiedzialność ta może dotykać każdej osoby odpowiedzialnej za ewidencjonowanie transakcji, a więc zarówno właściciela restauracji, kierownika zmiany, jak i kelnera”.

NOWE PRZEPISY W SPRAWIE  OPODATKOWANIA GRUNTÓW

W Dzienniku Ustaw opublikowano nowelizację, która zmieni zasady opodatkowania gruntów. Nowe przepisy dotyczą gruntów, na których umiejscowione są urządzenia do przesyłu/dystrybucji m.in. płynów, gazów i prądu, a także infrastruktura telekomunikacyjna. Nowelizacja wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r.

 

Nowela odnosi się do ustaw o podatku rolnym, leśnym oraz o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z założeniami, celem jest ujednolicenie zasad opodatkowania gruntów, na których zlokalizowano urządzenia służące do przesyłania/dystrybucji płynów, pary, gazów czy energii elektrycznej oraz infrastrukturę telekomunikacyjną. W efekcie zlikwidowane zostaną też pojawiające się wątpliwości interpretacyjne.

 

W nowelizacji wskazano, że korzystanie z tego typu gruntów przez przedsiębiorcę, który nie jest ich właścicielem, posiadaczem czy użytkownikiem wieczystym, nie powinno być traktowane jako zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej. W praktyce grunty, przez które przebiega infrastruktura służąca do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów lub energii elektrycznej oraz infrastruktura telekomunikacyjna, nie będą już uznawane za grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Przewiduje się, że dzięki temu przedsiębiorstwa posiadające infrastrukturę liniową nie będą zmagać się z dodatkowymi obciążeniami.

 

Zmiany wprowadza ustawa z 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o podatku leśnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1588).

Nowe przepisy wejdą w życie 1 stycznia 2019 r.

 

PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI PŁACI SIĘ TAKŻE W OKRESIE ZAWIESZENIA

 

Prowadzenie firmy sezonowo ma wpływ na rozliczenia podatkowe. Zawieszenie biznesu nie zmniejszy jednak należnego podatku od nieruchomości, jeśli są one zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.

 

Sezonowe wykonywanie działalności gospodarczej ma znaczenie w podatku od nieruchomości, w tych przypadkach, w których zastosowanie właściwej stawki podatku, bądź zwolnienia podatkowego, jest uzależnione od tego, czy dana nieruchomość jest zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej.

 

W kwestii zasad naliczania podatku od nieruchomości wiele zmieniło się na przestrzeni ostatnich lat. Od 28 czerwca 2015 r., w związku z nowelizacją ustawy - Prawo budowlane, obowiązuje nowe brzmienie definicji obiektu budowlanego, co ma też istotne znaczenie dla prawa podatkowego. Ponadto, ostatnio ukazały się ważne wyroki TK dotyczące opodatkowania budynków podatkiem od nieruchomości – mające przełomowe znaczenie dla kwestii podatkowych.

 

Jeżeli przedsiębiorca zdecyduje się na zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej lub z różnych powodów, nie może tej działalności wykonywać, nie będzie mógł jednak liczyć na zwolnienie z opodatkowania od nieruchomości. Skorzystanie z możliwości zawieszenia działalności gospodarczej, nie wpływa na wysokość ciężaru podatkowego w podatku od nieruchomości, za wyjątkiem sytuacji, w których wysokość stawki podatku, jak też skorzystanie ze zwolnienia podatkowego jest uzależnione od faktycznego wykorzystywania gruntu, budynku lub budowli w prowadzonej działalności gospodarczej, czyli od tzw. zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej.

 

Trzeba pamiętać, że zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie skutkuje zmniejszeniem ciężaru podatkowego w podatku od nieruchomości w odniesieniu do gruntów, budynków, budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a więc będących w posiadaniu przedsiębiorcy.

 

NOWE ZASADY OCHRONY TAJEMNIC PRZEDSIĘBIORSTWA

 

Z dniem 4 września br. weszły w życie nowe zasady ochrony poufnych informacji przedsiębiorstwa, precyzujące, jakie dane i w jakich sytuacjach można uznać za tajemnicę przedsiębiorstwa. Znowelizowane przepisy rozszerzają też uprawnienia przedsiębiorstw, których tajemnice zostały naruszone (ustawa z 5.07.2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw Dz.U z 2018 r. poz. 1637).

Firmowe tajemnice

Przepisy zawarte m.in. w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz o ochronie konkurencji i konsumentów musiały zostać dostosowane do wymagań dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskaniem, wykorzystaniem i ujawnianiem.

Dotychczas czynem nieuczciwej konkurencji było przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagrażało to lub naruszało interes przedsiębiorcy. Zgodnie z nową definicją zawartą w ustawie o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1637) czynem nieuczciwej konkurencji jest ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Definicja została więc rozszerzona o kwestie pozyskiwania cudzych informacji.

W poprzednim stanie prawnym zakaz naruszania tajemnicy przedsiębiorstwa stosowano również do osoby, która świadczyła pracę na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego - przez okres 3 lat od jego ustania, chyba że umowa stanowiła inaczej albo ustał stan tajemnicy. Obecnie przepis ten został usunięty, gdyż tego rodzaju ograniczenia czasu ochrony informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie przewidują przepisy dyrektywy 2016/943/UE - w odniesieniu do żadnej kategorii podmiotowej (w przywołanym przepisie pracownika).

Z kolei przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się obecnie informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób. Przy czym, aby dane informacje mogły zostać uznane za tajemnicę przedsiębiorstwa, podmiot uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi musi podjąć, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i wynika z:

  • nieuprawnionego dostępu,
  • przywłaszczenia,
  • kopiowania dokumentów, przedmiotów, materiałów, substancji, plików elektronicznych obejmujących te informacje lub umożliwiających wnioskowanie o ich treści.

Natomiast wykorzystanie lub ujawnienie takich informacji stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i narusza obowiązek ograniczenia ich wykorzystywania lub ujawniania wynikający z ustawy, czynności prawnej lub z innego aktu (np. regulaminu pracy czy statutu określającego prawa i obowiązki pracownicze). Ponadto gdy zostało dokonane przez osobę, która pozyskała te informacje, dokonując czynu nieuczciwej konkurencji albo gdy wskazane działania podejmowane są przez osobę, która pozyskała informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa bezprawnie (czyli dokonując czynu nieuczciwej konkurencji).

Odpowiedzialność ponosi nie tylko ten, kto pozyskuje, ujawnia lub wykorzystuje informacje stanowiące tajemnice przedsiębiorstwa, ale również ten, kto w dalszej kolejności wchodzi w posiadanie tych informacji, jeśli taka osoba wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła wiedzieć, że informacje zostały pozyskane bezpośrednio lub pośrednio w ramach czynu nieuczciwej konkurencji.


Kiedy naruszenie tajemnicy nie jest karane?

Nowe przepisy wyraźnie stanowią, kiedy pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji. Takiego zagrożenia nie ma, jeżeli pozyskanie nastąpiło w wyniku niezależnego odkrycia lub wytworzenia albo obserwacji, badania, rozłożenia na części, testowania przedmiotu dostępnego publicznie lub posiadanego zgodnie z prawem przez osobę, która pozyskała informacje i której uprawnienie do pozyskania informacji nie było ograniczone w chwili ich pozyskania.

Ponadto ujawnienie, wykorzystanie oraz pozyskanie, informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji, m.in. jeśli:

  • nastąpiło w celu ochrony uzasadnionego interesu chronionego prawem lub
  • nastąpiło w ramach korzystania ze swobody wypowiedzi, albo
  • ujawnienie przedmiotowych informacji wobec przedstawicieli pracowników w związku z wykonywaniem przez nich funkcji na podstawie przepisów prawa było niezbędne dla prawidłowego wykonywania tych funkcji.

Odpowiedzialność za naruszenie tajemnicy

W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, na wniosek uprawnionego, może zobowiązać pozwanego do podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku, w oznaczony sposób i w oznaczonym zakresie. Informacje podawane do publicznej wiadomości mogą w szczególności określać sposób dokonania czynu, wartość informacji, których dotyczył czyn, skutek czynu oraz prawdopodobieństwo dokonania czynu nieuczciwej konkurencji w przyszłości. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, zamiast uwzględnienia żądania publikacji przez pozwanego wyroku lub informacji o jego treści, może na wniosek pozwanego zobowiązać go do zapłaty na rzecz powoda stosownego wynagrodzenia (rekompensaty pieniężnej).

 

WŁASNE CELE MIESZKANIOWE ŹRÓDŁEM CIĄGŁYCH SPORÓW Z FISKUSEM

 

Przeznaczenie pieniędzy ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, po spełnieniu kilku warunków, zwalnia z obowiązku zapłacenia PIT. Problem jednak w tym, że organy podatkowe zbyt restrykcyjnie interpretują przepisy i skutecznie ograniczają prawo do ulgi. Podatnicy mają problem. Nie wiedzą, co mają kupić, aby nie płacić podatku.

 

Zasady rozliczania podatku od sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne są tematem budzącym nieustanne zainteresowanie. Mimo braku istotnych zmian w samej legislacji w tym temacie, praktyka stosowania przepisów ulega nieustannej ewolucji. Podatnicy chętnie sięgają po wnioski o interpretacje i pytają o ulgę. Efektem jest wydanie ponad tysiąca interpretacji indywidualnych zaledwie od początku 2018 r. do lipca.  

 

Dla kogo zwolnienie z PIT - ustawa o PIT przewiduje zwolnienie z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, jeżeli przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Organy podatkowe coraz częściej kwestionują prawo do skorzystania z ulgi. Pojęcie własnych celów mieszkaniowych jest interpretowane bardzo ściśle, przypisując mu wymiar osobisty – nierozerwalnie związany z osobą podatnika korzystającego z ulgi. Problemem jest sytuacja, gdy podatnik nie ma zamiaru zamieszkiwać kupionego mieszkania. Organy podatkowe stoją na stanowisku, że nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która - posiadając własne miejsce zamieszkania - nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału.

Mieszkanie dla dzieci nie daje prawa do ulgi - fiskusa nie przekonują również argumenty o realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób, np. dzieci czy innych członków rodziny. Nie można mówić o realizacji własnych celów mieszkaniowych w sytuacji, gdy podatnik zamierza przeznaczyć zakupioną nieruchomość dla dzieci. Podatnik nie realizuje wówczas własnego celu mieszkaniowego, ale cel mieszkaniowy innej osoby. Nie ma tutaj znaczenia, w jakim stosunku pokrewieństwa ta inna osoba pozostaje względem podatnika. Potwierdza to wyrok WSA w Warszawie z 15 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 650/16.

Okazjonalne mieszkanie to też za mało - nie zaspokaja własnych potrzeb mieszkaniowych również osoba, która zamieszkuje w domu i która nabywa lokal mieszkalny położony w innej miejscowości i zamieszkuje w nim okazjonalnie. Osoba fizyczna nie może zaspokajać własnych potrzeb mieszkaniowych jednocześnie w kilku miejscach, położonych w znacznej odległości od siebie. Do takiego wniosku doszedł z kolei WSA w Białymstoku w wyroku z 11 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 1379/15. Z drugiej strony, wydatkowanie kwoty przychodu uzyskanego ze sprzedaży odziedziczonego mieszkania na zakup mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, nawet jeżeli jest on tymczasowo wynajmowane, uprawnia do zastosowania zwolnienia.

 

Wąska interpretacja celu mieszkaniowego - pojęcie wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe powinno być interpretowane wąsko, jako przeznaczanie przez podatnika środków na realizację potrzeby zapewnienia sobie tzw. dachu nad głową. Stąd też planując skorzystanie z ulgi należy upewnić się, że wybrany przez nas sposób wydatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży nie będzie zakwestionowany przez organy skarbowe. W ocenie organów skarbowych wątpliwości budzi przeznaczanie środków ze sprzedaży nieruchomości na zakup domu letniskowego. O ile bowiem są one skłonne uznać możliwość skorzystania z ulgi przez podatników, którzy uzyskane ze sprzedaży środki przeznaczyli na zakup całorocznego domku letniskowego, o tyle pozbawiają one możliwości korzystania z ulgi podmioty, których domy nie mają charakteru całorocznego.

 

Przychylne spojrzenie czasami też się zdarza - zdarzają się także pozytywne rozstrzygnięcia. W jednym z przypadków Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził na przykład, że uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie w nich realizował własnych celów mieszkaniowych (wyrok NSA z 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 546/15).

 

W tym kontekście istotne znaczenie może mieć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2018 r., sygn. akt II FSK 1935/16. Sąd wyjaśnił, iż nie należy zbyt wąsko ujmować realizacji własnych celów mieszkaniowych. Posiadanie kilku lokali nie stoi na przeszkodzie korzystania z ulgi, głównym kryterium w tym względzie jest rzeczywiste realizowanie potrzeb mieszkaniowych. Wniosek jest taki, iż podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi na zakup nieruchomości, ale tylko takiej, w której się zamieszka. Nie stoi na przeszkodzie skorzystania z ulgi okoliczność, że podatnik nabywa kilka lokali mieszkalnych, jak i to, że aktualnie posiada inny lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje. Takie rozstrzygnięcie sądu powinno nieco uspokoić podatników, którzy zamierzają skorzystać z ulgi w celu zabezpieczenia własnych potrzeb mieszkaniowych „na przyszłość”, np. na okres po zakończeniu aktywności zawodowej albo jej znaczącemu ograniczeniu.

 

PRACOWNICZE PLANY KAPITAŁOWE

 

Rada Ministrów na posiedzeniu w dniu 28 sierpnia 2018 r. przyjęła m.in. projekty ustaw: o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, a także o Pracowniczych Planach Kapitałowych.

Celem ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych (PPK) jest dodatkowe, dobrowolne, systematyczne gromadzenie długoterminowych oszczędności przez ich uczestników z przeznaczeniem na wypłatę po zakończeniu aktywności zawodowej. Powszechność systemu PPK nakłada na pracodawców obowiązek zawierania z instytucją finansową umowy o zarządzanie PPK, jeżeli zatrudniają co najmniej jedną osobę. Pracodawcy będą tworzyć PPK dla wszystkich osób zatrudnionych (np. zatrudnionych pracowników na etacie i na umowie zlecenia). Obowiązek zawierania umów o zarządzanie PPK będzie wprowadzany stopniowo, tj.:

  • od 1 lipca 2019 r. - dla podmiotów, które zatrudniają co najmniej 250 osób,
  • od 1 stycznia 2020 r. - dla podmiotów zatrudniających co najmniej 50 osób,
  • od 1 lipca 2020 r. - dla podmiotów zatrudniających co najmniej 20 osób,
  • od 1 stycznia 2021 r. - dla pozostałych podmiotów oraz osób zatrudnionych w jednostkach sektora finansów publicznych.

Oszczędzanie w PPK będzie dobrowolne. Co prawda każdy zatrudniony zostanie zapisany do programu automatycznie, jednak będzie mógł się z niego wycofać, poprzez złożenie pracodawcy pisemnej deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Przy czym co 4 lata pracodawca będzie informował uczestnika PPK, który złożył deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, o ponownym dokonywaniu wpłat. Jeśli zatem uczestnik PPK będzie chciał zrezygnować z dokonywania wpłat do PPK, to stosowną deklarację będzie musiał składać co 4 lata.

Uczestnik PPK, który zrezygnował z udziału w programie, w każdym momencie będzie mógł ponownie do niego przystąpić.

Wpłata podstawowa do PPK, obliczana od wynagrodzenia uczestnika programu, stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, wyniesie odpowiednio:

  • 2% wynagrodzenia - od uczestnika programu i
  • 1,5% wynagrodzenia - od podmiotu zatrudniającego.

Z tym że zarówno podmiot zatrudniający, jak i uczestnik PPK będą mogli zadeklarować dodatkową wpłatę. W efekcie, na konto pracownika w PPK będzie mogła wpływać łączna wpłata od 3,5 do 8% wynagrodzenia.

Przewidziano także specjalne wsparcie ze strony państwa w postaci: jednorazowej "wpłaty powitalnej" w wysokości 250 zł dla każdego uczestnika PPK, oraz "dopłat rocznych" w wysokości 240 zł, wypłacanych corocznie po spełnieniu określonych warunków, finansowanych z Funduszu Pracy.

Środki zgromadzone w ramach PPK mają stanowić prywatną własność uczestników. Będą one wypłacane uczestnikom tego programu po osiągnięciu, zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn, 60. roku życia, w zależności od dyspozycji uczestnika:

  • jednorazowo - w wysokości 25% zgromadzonych środków - pozostałe 75% będzie wypłacane w co najmniej 120 miesięcznych ratach (10 lat),
  • w formie świadczenia małżeńskiego - przez 120 miesięcy - ma być wypłacane małżonkom wspólnie aż do wyczerpania środków, jednak w przypadku śmierci jednego z nich, świadczenie to będzie wypłacane drugiemu w dotychczasowej wysokości, aż do wyczerpania środków.

Ponadto - przed osiągnięciem 60. roku życia - w określonych sytuacjach będzie można wnioskować o wcześniejszą wypłatę środków.

KIEDY URZĄD SKARBOWY NIE INFORMUJE O WSZCZĘCIU KONTROLI  PODATKOWEJ

 

Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą muszą liczyć się z możliwością poddania kontroli podatkowej. Zwykle organy podatkowe informują o zamiarze wszczęcia kontroli, jednakże w określonych sytuacjach fiskus może rozpocząć czynności kontrolne bez wcześniejszej zapowiedzi.

 

Zakres kontroli podatkowej obejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy podatnik wywiązuje się z obowiązków podatkowych względem urzędu skarbowego. Przedsiębiorca, który ma zostać poddany kontroli, musi być o tym fakcie uprzednio powiadomiony przez właściwy organ podatkowy w określonym terminie. Wówczas ma on czas na przygotowanie się do procedur kontrolnych. Jednakże w sytuacjach, w których istnieje podejrzenie łamania prawa bądź działania na niekorzyść interesu publicznego, kontrola może być niezapowiedziana.

 

Terminy zawiadomienia o przeprowadzeniu kontroli


Na mocy art. 48 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców organ podatkowy jest zobowiązany do powiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli. Co ważne, czynności kontrolne mogą rozpocząć się nie wcześniej niż po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia i nie później niż 30 dni przed. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w tym terminie, wówczas jej rozpoczęcie wymaga ponownego zawiadomienia. 


Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli powinno zawierać:

  • oznaczenie organu,
  • datę i miejsce wystawienia,
  • oznaczenie przedsiębiorcy,
  • wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli,
  • imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji.

 

Ważne!
Przedsiębiorca ma także możliwość wnioskowania o przyspieszenie terminu kontroli, wówczas istnieje możliwość jej rozpoczęcia przed upływem 7 dni.


Powyższy termin nie odnosi się do czynności związanych z pozyskiwaniem próbek, dokonywaniem oględzin, także pojazdów, bądź dokonywaniem pomiarów. Wymienione czynności mogą zostać przeprowadzone przez organ podatkowy przed upływem 7 dni od dostarczenia zawiadomienia, lecz nie mogą one obejmować ingerencji w dokumentację firmową. Występuje także ograniczenie czasowe co do ich wykonywania:

  • czynności związane z pobieraniem próbek i dokonywaniem oględzin nie mogą przekraczać jednego dnia roboczego,
  • czynności związane z dokonywaniem pomiarów nie mogą przekraczać kolejnych 24 godzin liczonych od chwili rozpoczęcia tych czynności.

 

Kontrola urzędu skarbowego - w określonych sytuacjach fiskus może rozpocząć czynności kontrolne bez zapowiedzi.

 

Kiedy urząd skarbowy nie musi informować o wszczęciu kontroli - w określonych sytuacjach organy podatkowe mogą wszcząć postępowanie kontrolne bez konieczności zawiadamiania kontrolowanego. Może to jednak nastąpić w ściśle określonych przypadkach, które reguluje art. 48 ust. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców, zgodnie z którą zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się m.in., jeśli:

  • kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej lub przepisów prawa Unii Europejskiej,
  • kontrola może przyczynić się do przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia,
  • istnieje uzasadnione podejrzenie zagrożenia życia lub zdrowia,
  • przedsiębiorca nie posiada adresu zamieszkania lub adresu siedziby bądź doręczanie powiadomienia na podane adresy było bezskuteczne lub utrudnione,
  • kontrola zostanie przeprowadzona na podstawie odrębnych przepisów.


Jedną z ustaw precyzujących sytuacje, w których organy podatkowe nie mają obowiązku informowania o rozpoczęciu procedur związanych z kontrolą podatkową, jest Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 282c tej ustawy podatnik nie jest informowany o zamiarze wszczęcia kontroli, jeśli:

  • dotyczy możliwych nieprawidłowości przy zwrotach różnicy podatku lub zwrotach podatku VAT naliczonego,
  • ma zostać wszczęta na żądanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,
  • istnieje podejrzenie o nieujawnionych źródłach przychodu,
  • dotyczy niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej,
  • ma być podjęta w oparciu o informacje uzyskane na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
  • zostaje wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej kontrolowanemu, gdy czynności kontrolne są niezbędne przeciwdziałaniu popełnieniu przestępstwa skarbowego,
  • ma charakter doraźny dotyczący ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, użytkowania kasy rejestrującej lub sporządzania spisu z natury,
  • dotyczy podatku od wydobycia niektórych kopalin,
  • ma charakter doraźny dotyczący sprawdzenia zachowania warunków zawieszenia działalności gospodarczej,
  • podatnik jest zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym w administracji,
  • podatnik nie ma miejsca zamieszkania lub adresu siedziby albo doręczanie pism na podane adresy było bezskuteczne lub utrudnione.

 

Uzasadnienie braku zawiadomienia o wszczęciu kontroli -
organy podatkowe, odstępując od zawiadomienia o wszczęciu kontroli podatkowej, każdorazowo muszą wskazać przyczyny swojej decyzji oraz właściwie ją udokumentować w protokole kontroli. Brak właściwego uzasadnienia przyczyn niepowiadomienia podatnika o wszczęciu kontroli może stanowić podstawę do podważenia wyników przeprowadzonych czynności kontrolnych.

 

Art. 48 ust. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców – uzasadnienie przyczyny braku zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli umieszcza się w protokole kontroli.
Nieuzasadnienie przyczyn braku zawiadomienia o rozpoczęciu kontroli może uniemożliwić jej wszczęcie z art. 48 ust. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców, czyli kontroli bez zawiadomienia, co może być jednym z postulatów przyczyniającym się do uchylenia decyzji wydanej przez organy podatkowe po przeprowadzeniu kontroli.

 

FISKUS ROZLICZY PIT ZA PODATNIKA, BEZ WNIOSKOWANIA O TO.

 

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, przedłożony przez ministra finansów.

 

Projekt przewiduje kolejne uproszczenia związane z rozliczaniem zeznań podatkowych PIT. Krajowa Administracja Skarbowa (KAS) przygotuje wypełnione roczne zeznanie podatkowe bez konieczności składania jakiegokolwiek wniosku przez podatnika. Z wypełnionym przez KAS zeznaniem podatnik będzie się mógł zapoznać na Portalu Podatkowym od 15 lutego.

KAS wypełni dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych zeznania podatkowe bazując na informacjach od płatników, danych przekazanych przez podatnika w zeznaniu podatkowym za rok ubiegły (np. ulga na dzieci, nr KRS Organizacji Pożytku Publicznego, której w ubiegłym roku przekazał 1 proc. podatku) oraz danych znajdujących się w rejestrach Szefa KAS (np. kwota zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wpłacona w trakcie roku podatkowego przez podatnika) i innych rejestrach państwowych, np. ZUS (np. w zakresie wpłaconych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne) czy PESEL (np. ulga na dzieci).

KAS przygotuje zeznania podatkowe dla wszystkich podatników – każdy będzie mógł zdecydować, czy chce skorzystać z tak przygotowanego zeznania podatkowego czy też samodzielnie wypełnić i złożyć zeznanie podatkowe do urzędu skarbowego.

Możliwość rocznego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizyczny dotyczyć będzie podatników rozliczających się:

  • indywidualnie,
  • wspólnie z małżonkiem,
  • w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Sporządzone przez KAS zeznanie podatkowe będzie udostępnione podatnikom w wersji elektronicznej w aplikacji dostępnej na Portalu Podatkowym.

Przygotowane przez KAS zeznanie podatkowe będzie można:

  • zweryfikować i zaakceptować bez zmian, co będzie równoznaczne ze złożeniem przez podatnika rozliczenia rocznego PIT;
  • w przypadku zeznań PIT-37 i PIT-38 nic nie robić – wtedy z upływem terminu do składania zeznań rocznych, zeznanie przygotowane przez KAS zostanie automatycznie zaakceptowane, co będzie równoznaczne ze złożeniem przez podatnika rozliczenia rocznego PIT;
  • zmodyfikować (np. w zakresie wyboru formy opodatkowania: wspólnie z małżonkiem albo jako osoba samotnie wychowująca dzieci; wskazania nr KRS OPP, której chce przekazać 1 proc. podatku) lub/i uzupełnić o dane, których nie posiada KAS (o kwotę przychodu uzyskaną z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, poniesione koszty uzyskania przychodu związane z prowadzoną działalnością gospodarczą czy też np. odliczenia: darowizny na cele kultu religijnego, darowizny na cele krwiodawstwa, poniesionych wydatków na cele rehabilitacyjne, poniesionych wydatków z tyt. użytkowania internetu, wpłat dokonanych na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego) i następnie je zaakceptować, co będzie równoznaczne ze złożeniem przez podatnika rozliczenia rocznego PIT;
  • odrzucić i rozliczyć się samodzielnie.

 

W zeznaniu przygotowanym przez KAS podatnicy będą mogli wskazać lub zaktualizować numer rachunku osobistego zgłoszony w urzędzie skarbowym do zwrotu nadpłaty.

Zeznania podatkowe będą dostępne od 15 lutego roku następującego po roku podatkowym do 30 kwietnia.

 

W przypadku rozliczeń za 2018 r. zeznania będą dostępne dla podatników – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, składających zeznanie podatkowe na formularzu PIT-37 oraz podatników uzyskujący przychody z kapitałów pieniężnych (np. przychody ze zbycia akcji) składających zeznanie podatkowe na formularzu PIT-38.

 

Od rozliczeń za 2019 r. zeznania podatkowe będą dostępne również dla podatników – osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą składających zeznanie podatkowe na formularzu PIT-36, PIT-36L lub PIT-28.

W przypadku posiadania przez KAS danych kontaktowych podatnika (adres e-mail, nr telefonu), podatnik otrzyma wiadomość o sporządzonym zeznaniu podatkowym.

Aplikacja, w której udostępnione zostaną zeznania podatkowe, będzie zapewniała nieograniczony dostęp do tych zeznań oraz do Urzędowego Potwierdzenia Odbioru (UPO) potwierdzającego złożenie zeznania podatkowego do organu podatkowego. Równocześnie – w każdym przypadku – podatnik będzie mógł sprawdzić swój e-PIT, zmienić go, uzupełnić o ulgi, darowizny, czy wskazać lub zmienić OPP, na rzecz której chce przekazać 1 proc. podatku należnego.

Podatnicy, którzy nie będą chcieli skorzystać z zaproponowanej nowej formy rozliczenia, będą mogli nadal składać do urzędu skarbowego zeznanie podatkowe w formie papierowej albo elektronicznej.

KASY ONLINE – CO SIĘ STANIE GDY NIE BĘDZIE ZMIAN W USTAWIE O VAT?

 

W Sejmie jest rozpatrywany projekt zmiany ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, który ma wprowadzić do ustawy o VAT kasy online. Kasy te mają przekazywać w czasie rzeczywistym do serwera Ministerstwa Finansów dane o sprzedaży dokonywanej na takich kasach rejestrujących. W zamyśle Ministerstwa Finansów kasy rejestrujące online miały zostać wprowadzone z dniem 1 stycznia 2019 r., natomiast sama ustawa miała wejść w życie 1 października 2018 r.

W poniedziałkowej Gazecie Prawnej ukazał się artykuł informujący, że prace parlamentarne dotyczące projektu ustawy o kasach online stanęły w miejscu. Rzeczywiście tak jest. Od 15 czerwca 2018 r., kiedy to odbyło się w Sejmie pierwsze czytanie ww. projektu ustawy i skierowano projekt do Komisji Finansów Publicznych, nic się z projektem nie dzieje. Oczywiście tak wynika jedynie z sejmowej informacji o przebiegu prac parlamentarnych aktualnej na 10 września 2018 r.

Czasu na uchwalenie ustawy przez Sejm, Senat oraz podpisanie jej przez Prezydenta do końca września br. jest bardzo mało.

Jest jednak interesująca konsekwencja nieuchwalenia ustawy i niewprowadzenia kas online od 1 stycznia 2019 r. Minister Przedsiębiorczości i Technologii w dniu 28 maja 2018 r. podpisał rozporządzenie w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące. Rozporządzenie to zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw w dniu 22 czerwca 2018 r. (poz. 1206) i weszło w życie z dniem 7 lipca 2018 r. Rozporządzenie to uchyliło rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące (Dz. U. poz. 1076). Jednakże na mocy § 67 i § 68 rozporządzenia z dnia 28 maja 2018 r. poprzednio obowiązujące przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. mają w dalszym ciągu zastosowanie do kas rejestrujących z zapisem elektronicznym i zapisem papierowym (tzw. kasy dwurolkowe).

Z godnie z § 68 rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 28 maja 2018 r. w przypadku kas z elektronicznym zapisem kopii, o których mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia uchylanego w § 69, przepisy dotychczasowe stosuje się do dnia 31 grudnia 2023 r. Oznacza to, że dotychczasowe przepisy (z 27 sierpnia 2013 r.) dotyczące stosowania kas z zapisem elektronicznym będą miały zastosowanie jeszcze kilka lat.

Inaczej jest jednak z kasami z zapisem papierowym. Zgodnie z § 67 rozporządzenia z dnia 28 maja 2018 r. w przypadku kas z papierowym zapisem kopii przepisy dotychczasowe stosuje się do dnia 31 grudnia 2018 r.

Z powyższego wynika, że po 31 grudnia 2018 r. do kas fiskalnych z papierowym zapisem kopii nie będą miały zastosowania przepisy rozporządzenia z dnia 28 maja 2018 r., które dotyczą kas online, jak i nie będą miały zastosowania przepisy uchylonego rozporządzenia z dnia 27 sierpnia 2013 r. Te ostatnie na podstawie cytowanego § 67 mają obowiązywać jedynie do końca 2018 r.

Wobec nieuchwalenia zmian do ustawy o VAT w zakresie kas fiskalnych nie zostaną wprowadzone zmiany w rozporządzeniach wykonawczych, a uchylone rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące odnoszące się do kas z papierowym zapisem kopii z końcem 2018 r. wygaśnie.

Gdyby ustawa została przyjęta Minister Finansów przyjąłby przygotowany już projekt nowego rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, które uchyli obecne rozporządzenie z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. 2013, poz. 363). W projekcie tego rozporządzenia w § 3 ust. 1 wskazano, że podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które na dzień nabycia przez podatnika posiadają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie art. 111 ust. 9 lub art. 145a ust. 16 ustawy.

W konsekwencji stare kasy fiskalne, w tym z papierowym zapisem kopii mogłyby być stosowane w dalszym ciągu. Również po 31 grudnia 2018 r. Jednak obecnie obowiązujące przepisy takiej normy nie zawierają, a Minister Finansów czeka z publikacją nowego rozporządzenia do momentu uchwalenia ustawy. A tej nie ma.

Skutkiem powyższego kasy fiskalne z papierowym zapisem kopii od 1 stycznia 2019 r. nie będą mogły być stosowane przez jakiekolwiek podmioty. Od 1 stycznia 2019 r. nie będzie żadnego przepisu (o ile się nic nie zmieni), który upoważniałby podatników do stosowania takich kas fiskalnych.

Oczywiście Minister Przedsiębiorczości i Technologii może dokonać zmian w § 67 rozporządzenia z dnia 28 maja 2018 r. i wydłużyć termin stosowania kas fiskalnych z papierowym zapisem kopii na kolejny okres. Wszystko można zrobić, byle ze znacznym wyprzedzeniem. Jednak nie świadczy to o stabilności przepisów zwłaszcza podatkowych.

 

Opracowała: Maria Mołodzińska

 

Kalendarium

«październik 2018»
PnWtŚrCzwPtSobNd
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031

Dane kontaktowe

Mazowiecka Izba
Rzemiosła i Przedsiębiorczości
Smocza 27, 01-048 Warszawa
tel. +48 22 838 32 17
www.iso-warszawa.com.pl

Reklama

poig
http://parp.gov.pl
-
http://ec.europa.eu/

Rozmiar czcionki

Wersja o wysokim poziomie kontrastu

Przełącz się na widok strony o wysokim kontraście.
Powrót do domyślnej wersji strony zawsze po wybraniu linku "Graficzna wersja strony" znajdującej się w górnej części witryny.